زخمهای کودکی که هنوز در بزرگسالی درد میکنند
بسیاری از رنجهایی که امروز تجربه میکنیم، ریشه در روزهایی دارند که حتی به یاد نمیآوریم.
کودکی، تنها یک مرحلهی سنی نیست؛ نقطهای است که تصویر ما از خود، جهان و امنیت شکل میگیرد.
در جلسات درمانی، من (دکتر شبنم طلوعی) بارها دیدهام که یک جملهی نادیدهگرفتهشده، یک مقایسهی کوچک، یا یک ترس حلنشده، سالها بعد در قالب اضطراب، اعتمادبهنفس پایین یا انتخابهای اشتباه ظاهر میشود.
زخمهای کودکی خاموشاند، اما اثرشان بلند است.
تا زمانی که آنها را نبینیم، در روابط تکرارشان میکنیم؛
در انتخاب شریک اشتباه، ترس از رهاشدگی، یا نیاز افراطی به تأیید.
درمان یعنی بازگشت به همان کودک درون؛
گوش دادن به دردهایش، پذیرفتن نیازهایش و بخشیدن خود به خاطر رفتارهایی که از سر ترس بوده، نه ضعف.
شفا زمانی آغاز میشود که بفهمیم گذشته تقدیر نیست؛
میتوانیم دوباره ساخته شویم، آگاهتر و مهربانتر با خودمان.


















































