اضطراب زمان؛ ترس پنهان نرسیدن…

اضطراب زمان — ترسی پنهان از نرسیدن

دنیای امروز با سرعتی نفس‌گیر در حال حرکت است.

ما در میان اعلان‌ها، برنامه‌ها و توقعات بی‌پایان، احساس می‌کنیم همیشه عقب هستیم — از کار، از دیگران، و حتی از خودمان.

این احساس دائمیِ «نرسیدن»، همان چیزی‌ست که من در جلساتم از آن با عنوان اضطراب زمان یاد می‌کنم؛ اضطرابی که آرام و بی‌صدا، انرژی روانی ما را می‌بلعد.

به‌جای زندگی کردن، دائماً در حال «رسیدن» هستیم — به اهداف بعدی، پروژه‌های بعدی، لحظه‌ی بعدی.

در این میان، استراحت به گناه تبدیل می‌شود و آرامش، به رویا.

اما واقعیت این است که ذهن انسان برای رقابت با ساعت ساخته نشده است.

به بیمارانم می‌گویم: گاهی باید بایستی تا دوباره حرکت کنی. توقف، ضعف نیست؛ آگاهی است.

به عنوان دکتر شبنم طلوعی، باور دارم که یاد گرفتن هنر «آرام بودن» مهم‌تر از یاد گرفتن «سریع بودن» است.

آرامش از رسیدن نمی‌آید، از رها کردن می‌آید.

زمان، دشمن ما نیست ؛ اگر یاد بگیریم در لحظه زیستن را تمرین کنیم.