دکتر شبنم طلوعی،روانشناس و زوج درمانگر میگوید:
در دنیایی که هر روز با چالشها، نگرانیها و اضطرابهای فراوان روبهرو هستیم، گاهی فراموش میکنیم که هنوز هم چیزهایی برای قدردانی وجود دارد. گاهی ذهن آنقدر درگیر گذشته و آینده میشود که “اکنون” را از دست میدهیم. اما یک تمرین ساده میتواند ما را دوباره به لحظه حال بازگرداند و روانمان را زنده و بیدار نگه دارد: شکرگزاری
روان بیدار، یعنی زندگی آگاهانه
در نهایت، شکرگزاری فقط یک عادت نیست؛ یک نگرش است. نگرشی که به زندگی عمق، معنا و آرامش میدهد. اگر میخواهی روانی بیدار، ذهنی آرام و قلبی روشن داشته باشی، از همین حالا شروع کن به دیدن زیباییهای سادهای که در اطرافت هستند… و بابتشان سپاسگزار باش.
شکرگزاری یعنی چه؟ آیا فقط گفتن “خدایا شکرت” کافیست؟
شکرگزاری، فقط یک کلمه یا جمله نیست؛ یک تمرین ذهنی و احساسی عمیق است. یعنی ما آگاهانه تصمیم میگیریم زیباییها، داشتهها، نعمتها و حتی شکستهایی را که به رشد ما کمک کردهاند، ببینیم و بابتشان احساس قدردانی کنیم.
درواقع شکرگزاری یعنی جهتگیری ذهنمان را از کمبود به فراوانی تغییر دهیم. از مقایسه به رضایت. از ترس به امنیت.
و همین تغییر، یک بیدارباش واقعی برای روانمان است.
چرا شکرگزاری مهم است؟
شکرگزاری تنها یک رفتار اخلاقی یا دینی نیست. تحقیقات روانشناسی مثبتگرا نشان دادهاند که افرادی که بهطور منظم شکرگزاری میکنند، سطح رضایت از زندگی بالاتری دارند، اضطراب و افسردگی کمتری تجربه میکنند و ارتباطات اجتماعیشان قویتر است.
شکرگزاری به ما کمک میکند تا:
🔹 تمرکز خود را از نداشتهها به داشتهها تغییر دهیم.
🔹 احساس کنترل بیشتری روی زندگیمان داشته باشیم.
🔹 آگاهی و توجه بیشتری نسبت به لحظه حال پیدا کنیم.
🔹 ذهنمان را از افکار منفی دور کنیم.
شکرگزاری چگونه روان ما را بیدار نگه میدارد؟
روانِ بیدار یعنی ذهنی که آگاه، روشن و متصل به لحظه اکنون است. وقتی سپاسگزاریم، انگار چراغی در تاریکی ذهنمان روشن میشود. قدردانی، ما را از حالت “خودکار و خسته” بیرون میآورد و وارد حالت “حضور و هوشیاری” میکند.
وقتی میگوییم:
“سپاسگزارم برای سلامتیام”،
“قدردان خانوادهام هستم”،
“شکر که هنوز هم فرصت رشد دارم”،
در واقع داریم روانمان را بیدار میکنیم تا زیباییهایی را ببیند که روزمرهگی آنها را پنهان کرده.
تمرینهای ساده برای شکرگزاری روزانه
اگر میخواهی این مهارت ساده اما قدرتمند را وارد زندگیات کنی، این تمرینها را امتحان کن:
۱- دفترچه شکرگزاری تهیه کن: هر شب قبل از خواب، سه چیزی که بابتشان امروز سپاسگزاری، یادداشت کن. حتی اگر خیلی کوچک باشند.
۲- عبارات شکرگزاری تکرار کن: هنگام پیادهروی یا در مسیر رفتوآمد، با خودت جملههایی مثل “شکر برای امروز”، “سپاس برای فرصتی که دارم” را تکرار کن.
۳- قدردانی از دیگران را تمرین کن: هر بار که کسی کاری برایت انجام میدهد، بهجای تشکرِ کلیشهای، با دل و جانت بگو “واقعاً ممنونم. خیلی کمکم کردی.”
۴- در لحظههای سخت هم شکر کن: بله، حتی در سختی. شاید دقیقاً همان لحظه، در حال رشد باشی
شکرگزاری، یک انتخاب روزانه است
در نهایت، شکرگزاری یک مهارت یا خصوصیت ذاتی نیست، بلکه یک انتخاب روزانه است. انتخابی که اگر هر روز آن را تمرین کنی، بهتدریج تبدیل به بخشی از شخصیتت میشود.
و آنوقت است که روانت، دیگر خاموش و در خواب نیست؛
بلکه روشن، بیدار، هوشیار و زنده است.
روانی که با همهی فراز و نشیبها، میبیند، یاد میگیرد و سپاسگزار میماند.
