کتاب پلک های بودی درمه (هنر نگارش داستان کوتاه 3) نشر باغ رویا

مجموعه «هنر نگارش داستان کوتاه» تجربه‌ای چندلایه از داستان‌سرایی و سنجش ادبی را به نمایش می‌گذارد. هر کتاب از این مجموعهٔ جذّاب در دو بخش اصلی ارائه شده است:

بخش داستان:
در هر جلد از این مجموعه، در بخش نخست داستان کوتاهی ارائه می شود. خواننده با مطالعهٔ این بخش، افزون بر خواندن روایتی لذّت‌بخش می‌تواند آمادهٔ گذار به بخش دوم شود.

بخش سنجش و تحلیل:
این بخش به بررسی و نقد ساختاری داستان می‌پردازد. تحلیل‌ها و ارزیابی‌های این بخش، سبک نگارش، عناصر داستانی و مفاهیم عمیق نهفته در روایت را از زوایای مختلف مورد ارزیابی قرار می‌دهد. این سنجش‌ها، افزون بر روشنایی بخشیدن به زوایای گوناگون داستان، به یاری خوانندگان می‌شتابد تا بهتر و ژرفتر با معانی و ارزش‌های فرهنگی و ادبی آن اثر آشنا شوند.

چرا مجموعه هنر نگارش داستان کوتاه؟

آمیزش خلاقانهٔ روایت داستانی و تحلیل: هم داستانی جذاب و هم سنجش و ارزیابی دقیق، فرصتی مناسب برای درک بهتر هنر داستان‌سرایی فراهم می‌کند.

– تجربهٔ ادبی متفاوت: خواننده با خواندن و آشنایی با عناصر کلاسیک و مدرن ادبیات، از نزدیک با ساختار و زیبایی‌شناسی داستان‌های کوتاه آشنا می‌شود.

کتاب پلک های بودی درمه

از بخش داستان: همان دمْ در قوری را نیمه گذاشت و آرام با انگشتانش بر میز کوفت.
پیشخدمت با سینی پر از فنجان‌های چای آمد. عطر سرخ چای با ترنم مرغان خوش‌آواز زرد و سبز، در آبی آسمان، فضای چایخانه را به نقشی بی‌مانند همچون پرده‌های نقّاشی جانگ شوآن بدل می‌نمود. پیرمرد گیسوان صاف سپیدش را نوازش کرد. بادبزن آبی‌ و سپیدش را گشود و با انگشتان لاغر و چروکیدۀ دست راستش به طومار نقاشی پهن شده بر میز اشارتی نمود و گفت:‌ «شنیده‌‌ام به‌تازگی از سرزمین ژاپن به شانگهای بازگشته‌اید. پیش از رفتن به استان خونان، بهتر نیست از سفرتان بگویید؟»
از بخش سنجش و تحلیل: پس هنگامی که او را پرسیدند: «تو ایزدی، راهبی، یا پیامبر؟» پاسخ شنیدند: «هیچکدام، بلکه بیدارم.» این سخن بودا به نیکی نشانگر باور باستانیان به مسئلۀ خواب و بیداری است. در زندگی آدمی آستانه‌های بسیاری وجود دارد که نشان از تنگناهایش دارد. مرگ، ناکامی‌ در جامۀ عمل پوشاندن به آرزوها و خواسته‌ها، و … همگی خبر از آستانه‌هایی می‌دهند که گویا فرارَوی از آنها «ناممکن» است. آن هم برای باشنده‌ای که خواستار فرا رفتن از «هر» کرانمندی‌ است. بی‌تردید خواب و خوابیدن نیز در این دسته‌اند.
نمونه‌ای جالب توجه از این خواست انسانی در حماسۀ گیلگمش بازتاب یافته است. گیلگمش پهلوان و شاه سومری دولت ـ شهر اوروک (اِرخ) که سه یکش آدمی بود و دو سومش ایزد، پس از مرگ دوستش اِنکیدو، و فهم و پذیرش ناتوانی‌ خویش در نجات دوست از چنگال مرگ، رهسپار سفری می‌شود دور و دراز؛ در پی دستیابی به جاودانگی.
رنج‌ها می‌بیند بسیار و سرزمین‌ها می‌پیماید دشوار!
در چایخانه‌ای که رایحۀ چای و زمزمه‌های کونگ‌فو درهم تنیده‌اند، پرده‌ای از گذشته گشوده می‌شود؛ طوماری، روایتی، قصه‌ای از عزم، سکوت و بهای بیداری. داستانی سرشار از تصویر، گفت‌وگو و درنگ؛ ترکیبی از افسانه، تاریخ و مراقبه.
در سایۀ درختان کهنِ معبد، جایی میان بخار چای سرخ، نقاشی‌های طوماری، و طنین بادبزن‌هایی با نقش ابر و بامبو، داستانی آرام و ژرف آغاز می‌شود. حکایت راهبی در آستانهٔ مکاشفه؛ روایتی از انضباط، تأمل و سلوکی که در مرز خواب و بیداری، حقیقت را جست‌وجو می‌کند.
این داستان، چون نقاشی با آب‌مرکب، ساده است و عمیق؛ و آنگونه که شرقیان می‌گویند: زیبایی، در سکوتِ معنا پنهان است. این کتاب را انتشارات “باغ رویا” منتشر کرده است و در فروشگاه اینترنتی هافکو به فروش می رسد.